Casper Fredeus (27) krabbelde tijdens de schooluren wat in zijn cursussen en tekende als kind eigen versies van de wereldbekende cartoon SpongeBob SquarePants. Pas in de hogeschool, zonder tekenervaring, koos hij voor de creatieve richting Vrije Kunsten op Sint Lucas Antwerpen. Momenteel zoekt de gepassioneerde schilder nog zijn weg in het artistieke wereldje. 

“De schilderkunst is een belangrijk onderdeel in mijn leven. Het is een creatieve manier om mijn innerlijk gevoel op papier uit te drukken. Daarom voelt het natuurlijk aan om steeds met die visuele taal bezig te zijn. 

In het straatbeeld vormen de geometrische figuren een enorme bron van inspiratie. Alle architecturale elementen kunnen mij bekoren, want in mijn ogen is zelfs een simpele deur fascinerend. Het idee van een portaal dat toegang tot iets verleent … machtig. Ook de Oosterse kunst heeft een interessante impact op mijn visie. Daar wordt kunst gebruikt als werktuig om met jezelf in contact te komen.”

Probeer uw stijl eens te beschrijven? 

“Mijn schilderijen zijn in het algemeen abstract met daarin verschillende meetkundige vormen zoals de cirkel. Binnen mijn kunst zoek ik naar een bepaalde sereniteit. Tijdens mijn Masterproject ben ik beginnen focussen op de oervormen, de basis dus. Toen stuitte ik op de ellips, een afgeplatte cirkel. Deze vorm refereert voor mij naar de leegte en is een soort terugkeer naar de oorsprong. Dat gevoel zoek ik.

Daarnaast maak ik veelvuldig gebruik van donkere kleuren, meestal paars en blauw. Die kleuren zijn gewoonweg interessant. Paars wordt binnen de Kerk door de priester gedragen omdat hij in verbinding staat met het spirituele. De donkere tinten absorberen het licht in mijn canvas en hebben een sterke aantrekkingskracht. Een zwart gat is aangrijpend omdat je er letterlijk wordt in gezogen.”

Wat zijn uw sterke punten als kunstenaar? 

“Perfectie, want ik ben niet snel tevreden over mijn werk, maar dat kan ook een zwaktepunt zijn. Die geometrie in mijn kunst moet écht kloppen. Als het niet goed is, begin ik gewoon opnieuw. Dat kan gezien worden als tijdverspilling, maar gaandeweg leer ik iets bij zodat dit in de toekomst niet meer voorkomt. 

Er is nog steeds groeimarge. Ik ben nog altijd aan het uitzoeken hoe ik mijn verf op een ideale manier op het doek kan aanbrengen. Ik wil de kleur donkerzwart bereiken, maar ook dat is nog niet optimaal. Ten slotte probeer ik mezelf steeds uit te dagen. Nu werk ik met meetkundige figuren, voordien was het allemaal wat losser.”

Wat hoopt u in de toekomst nog te bereiken? 

“Ik hoop van mijn passie te kunnen leven, wat nog niet het geval is. Mijn vriendin is ook bezig met kunst. We hebben dezelfde interesses, dus het zou leuk zijn om verschillende projecten samen te doen of … een eigen atelier. Het is een droom om ergens een eigen ruimte te hebben waar onze werken niet per se verkocht worden, maar waar mensen het kunnen komen bekijken.”